PTASZYŃSKA Marta

Kompozytorka polska zanano i ceniona na całym świecie. Jej muzyka łączy się ściśle z wyobraźnią malarską, ze zdolnością do synestezji, czyli postrzegania zjawisk muzycznych w kategoriach wizualnych, w wielu utworach ujawnia się także fascynacja kompozytorki odmiennymi kulturami, szczególnie sztuką orientalną i filozofią Zen.

Jej kompozycje wykonywane są na wielu prestiżowych festiwalach muzycznych, takich jak Schleswig-Holstein Musik Festival, ISCM World Music, Salzburger Festspiele, Huddersfield Contemporary Music Festival, Prix Europa w Berlinie, Warszawska Jesień i Wratislavia Cantans. Otrzymała wiele zamówień od znakomitych orkiestr i instytucji, m.in. Chicago Symphony Orchestra, Cincinnati Symphony Orchestra, Südwestrundfunk czy BBC.

Jest laureatką wielu konkursów kompozytorskich, otrzymała m.in. nagrodę UNESCO w Paryżu za La novella d'inverno (1986), nagrodę Fromm Music Foundation Uniwersytetu Harvarda (2006), nagrodę ZKP za wybitną twórczość kompozytorską i upowszechnianie polskiej kultury muzycznej w świecie (2011), Benjamin H. Danks Award (2006), przyznawaną przez American Academy of Arts and Letters za wybitne osiągnięcia w dziedzinie wielkich form muzycznych – symfonicznych, operowych i oratoryjnych, nagrodę Fundacji Alfreda Jurzykowskiego w Nowym Jorku (1997). W 2010 otrzymała stypendium przyznawane przez John Simon Guggenheim Memorial Foundation, w 1995 została odznaczona Krzyżem Oficerskim Rzeczpospolitej Polskiej.

„W sztuce Marty Ptaszyńskiej – pisał Tadeusz Andrzej Zieliński – nowoczesność i tradycja nie są kategoriami sprzecznymi, lecz w sposób naturalny się ze sobą splatają. Niezależnie od nowych sposobów kształtowania przebiegu muzycznego, w utworach jej można się dopatrzyć pewnych mglistych zarysów dawnych form. Mimo nowoczesnego, bliskiego tendencjom awangardy traktowania brzmienia, artystka nie rezygnuje z wypowiedzi melodycznej. Ale warte podkreślenia jest przede wszystkim to, że autorka Sonetów do Orfeusza kontynuuje tradycję estetyczną muzyki polskiej, tworząc styl, w którym można odnaleźć elementy duchowego pokrewieństwa z naszymi wielkimi twórcami: z Chopinem, Karłowiczem i Szymanowskim”.