Fingertrips na 8 preparowanych wiolonczel* (Sławomir Wojciechowski)

z różnych źródeł:

Na wstępie należy stwierdzić, że nie każda ręka zdolna jest osiągnąć wysoki a nawet choćby dostateczny stopień sprawności technicznej w grze na wiolonczeli. (…)

Do zdobycia niezależności palców dochodzi się drogą systematycznych, celowych ćwiczeń. (…)

Układów dłoni jest wiele, zależnie od tego jaką technikę się wykonuje. (…)

Palec wskazujący składamy tak, aby opuszką dotknął podstawy kciuka. Palec środkowy i serdeczny jest zgięty i opuszkami stykają się z opuszką kciuka. Kciuk lekko uciska zewnętrzną stronę palca wskazującego. Mały palec jest wyprostowany. (…)

Jeśli rękę w takiej pozycji podniesiemy na wysokość piersi, otrzymamy płożenie zasadnicze. Jest to tzw. instrumentalny punkt zerowy (wg Jana Ekiera). (…)

Zaokrągloną dłoń kładziemy na stole, tak żeby palce dotykały go tylko opuszkami, następnie drugą ręką podnosimy poszczególne palce i puszczamy je. (…)

Spację uderzamy kciukiem jednej z rąk, w zależności od sytuacji. Jest to tak zwana pozycja wyjściowa. Palce zawsze wracają na te pozycje po wykonaniu zadania. (…)

Gest machnięcia dwoma palcami w górę spowoduje przesunięcie zawartości w górę. Gest machnięcia dwoma palcami w lewo spowoduje przesunięcie zawartości w lewo. (…)

Koniec jednej pałeczki wkładamy pomiędzy kciuk a palec wskazujący, a przytrzymujemy ją palcem serdecznym i środkowym. (…)

Punkt drażliwy dużego palca, zawsze zgiętego na stawie, ma podbierać smyczek u dołu, u samego kraju karafułki, gdzie w dobrych smyczkach, robią majstrowie skórzana górkę. (…) 

Vieuxtemps , radził uczniom, co sobie przyswoili prawidłowe trzymanie smyczka, wypisywać nim w powietrzu swe nazwiska, jak piórem. (…)

Prawidłowy ruch wibracyjny można przyrównać do masowania lub wygrażania komuś palcem. (…)

Istnieją jeszcze pewne sposoby o charakterze gimnastyki, ale realizowane na instrumencie. (…)

Z całą jednak pewnością muzyk gimnastykujący się  jest zdrowszy bardziej sprężysty i wytrzymały, co przecież w końcu musi się zamanifestować i w grze. System ćwiczeń powinien objąć całe ciało muzyka i być połączony z prysznicem i rozcieraniem ciała. (…) 

Rozmach jest jednym z najważniejszych, elementarnych czynników gry, bez którego staje się ona martwa. Żaden ruch nie powinien być wykonany bez rozmachu. (…)

Pod względem muzycznym dźwięki krótkie, szybko następujące po sobie, są do pewnego stopnia obiektywne; dźwięki zaś długie, ulegające wibracji, cechuje bardziej osobisty, a więc subiektywny wyraz i liryzm. W prawej ręce obiektywność ruchów wyraża się tym, że wykonujemy jak gdyby elastyczny rzut ku górze, po czym ramię z równą elastycznością, siłą ciężkości opada w dół. Poruszenia subiektywne, a więc powolne, są jak gdyby ciągnięte i kierowane. (…)

Kto posiada normalne wyczucie rytmiczne i mięśniowe oraz słuch muzyczny, wkrótce odróżni ruch elastyczny, płynny od ruchu sztywnego i twardego, czy też dźwięk czysty i piękny od dźwięku źle brzmiącego. (…)

Ponieważ, jak wiemy, rodzaj dźwięku zależy w dużej mierze od rodzaju ruchów i sposobu ich wykonywania, musimy zwracać uwagę na każdy ruch grającego. (…)

 

kompozytor: Sławomir Wojciechowski

koncert: 26 kwietnia 2013, godz. 17:00, Sala koncertowa Akademii Muzycznej

wykonawcy: Warszawska Grupa CELLONET